SPRAWDŹ POCHODZENIE I MARKĘ

       Wpisz Numer VIN

Sprawdzenie VIN Citroen


Citroen jest głównym francuskim producentem samochodów, wchodzącym w skład grupy PSA Peugeot Citroen od 1976 roku. Firma została założona w 1919 roku przez francuskiego przemysłowca André Gustave Citroen (1878-1935). Citroen był pierwszą firmą, produkującą samochody w skali masowej poza USA. Zakład stał się pionierem nowoczesnej koncepcji tworzenia sieci sprzedaży i serwisu, która uzupełniona została również o dostarczanie silników samochodowych. W ciągu zaledwie ośmiu lat, Citroen stał się największym producentem samochodów w Europie i czwartym co do wielkości producentem samochodów na świecie.


Citroen zdobył dobrą reputację dzięki innowacjom i rewolucyjnej inżynierii, co znalazło odzwierciedlenie w haśle firmy: „Twórcza technologia”. Historia przedsiębiorstwa rozpoczęła się wraz z wprowadzaniem innowacji już w momencie jej powstania, gdy André Gustave Citroen zapoczątkował masową produkcję przemysłową pojazdów poza Stanami Zjednoczonymi. Technika konstruowania pojazdów rozwinęła się podczas masowej produkcji uzbrojenia dla francuskiego wojska w I wojnie światowej w 1924 roku. Citroen wyprodukował pierwszy w Europie samochód w całości zbudowany ze stali, B10.


W 1934 roku Citroen zabezpieczył swoją reputację w dziedzinie innowacji za sprawą jego Traction Avant. Był to nie tylko pierwszy na świecie seryjnie produkowany samochód z napędem na przednie koła, ale także jeden z pierwszych samochodów typu monocoque. W 1954 roku Citroen wyprodukował pierwszy na świecie hydropneumatyczny system zawieszenia samopoziomującego, a następnie – w 1955 roku – wypuścił rewolucyjny pojazd Citroen DS, pierwszy europejski samochód z hamulcami tarczowymi. W 1967 roku Citroen wprowadził w kilku modelach reflektory skrętne, co pozwoliło na większą widoczność na krętych drogach.


Citroen otrzymał wiele międzynarodowych nagród (takich, jak: pierwsze miejsce w kategorii „Samochód Roku” w USA, trzy nagrody jako „Europejski Samochód Roku”, trzy nagrody dla „Samochodu Roku” w Irlandii, osiem statuetek „Samochodu Roku” we Włoszech oraz dziewięć wyróżnień jako „Samochód Roku” w Hiszpanii. W 2009 roku marka świętowała swoje 90-lecie.


Historia. Wczesne lata.


André Citroen budował elementy uzbrojenia dla Francji podczas I wojny światowej. Jednak po wojnie, prawdopodobnie planując przyszłość, wiedział, że ma nowoczesną fabrykę, ni9e ma jednak odpowiedniego produktu. Nie było mowy o podjęciu decyzji o produkcji samochodów po zakończeniu wojny, ale Citroen wiedział dobrze, że auto-biznes był jedną z wartych przemyślenia opcji dzięki sześciu udanym latom produkcji pomiędzy rokiem 1908, a wybuchem wojny. Decyzja o tym, by podjąć się produkcji motoryzacyjnej najwyraźniej została podjęta już około roku 1916, gdy Citroen poprosił inżyniera Louisa Dufresna, wcześniej związanego z Panhard, aby zaprojektował technicznie wyrafinowany samochód 18hp, który mógł być produkowany w jego fabryce po zakończeniu wojny. Citroen miał jednak swoją wizję i postanowił (jak Henry Ford), że najlepsze możliwości wojnie wiązałyby się z produkcją lżejszych samochodów dobrej jakości – jednak wystarczająco dużych, aby mogły być wysoko wycenione. W lutym 1917 Citroen skontaktował się z innym inżynierem, Julesem Salomonem, który już miał znaczną renomą na rynku francuskim w sektorze motoryzacyjnym, jako twórca małego samochodu o nazwie Le Zèbre z 1909 roku. Założenie André Citroena było jednocześnie wymagające, jak i proste: chciał on wyprodukować zupełnie nowy projekt samochodu 10hp, który będzie lepiej wyposażony, bardziej wytrzymały i tańszy w produkcji, niż konkurencyjne produkty tego czasu. W rezultacie właściciel firmy ogłosił w prasie, w zaledwie cztery miesiące po zaprzestaniu produkcji broni w marcu 1919 roku, że pierwszy egzemplarz produkcyjny wyjedzie z fabryki pod koniec maja, a w czerwcu zostanie on wystawiony na pokaz w sali na Polach Elizejskich, gdzie zwykle sprzedawane były samochody Alda. Citroen przekonał właściciela firmy Alda, Fernanda Charrona, by pożyczył mu w tym celu swój show-room.


Kilka lat później Charron stanie się głównym inwestorem w biznesu Citroena. W dniu 7 lipca 1919 roku pierwszy klient kupił nowego Citroena 10 KM „Typ a”. W tym samym roku André Citroen odbył krótkie negocjacje z General Motors na temat proponowanej sprzedaży firmy Citroen do GM. Sprawa została prawie zamknięta, ale GM ostatecznie postanowił, że jego zarząd i kapitał byłyby zbyt mocno przeciążone w wyniku przejęcia francuskiego zakładu. Citroen pozostał więc niezależny aż do roku 1935.


Citroen był zapalonym miłośnikiem marketingu – jako największego na świecie znaku reklamowego użył Wieży Eiffla. W Księdze Guinness World Records zapisano, że użyto tego symbolu najwięcej razy spośród wszystkich innych znaków rozpoznawczych. Sponsorowanie wypraw na terenie Azji (Croisière Jaune), Ameryki Północnej, (Croisière Blanche) i Afryki (Croisière Noire) miało na celu wykazanie dużych możliwości pojazdów silnikowych wyposażonych w system pokonywania regionów niegościnnych Kegresse. Relacje z wypraw przekazywane były przez naukowców i dziennikarzy. Wykazując niezwykłą wytrzymałość, w 1923 roku Citroen przejechał 48 000 km (30 000 mil), będąc pierwszym samochodem do jazdy po Australii. Samochód z roku 1923, model Citroen 5CV Typ C Torpedo, był kierowany przez Neville Westwood z Perth w Australii Zachodniej. Pojazd przejechał kontynent w obie strony od sierpnia do grudnia 1925 roku. Obecnie samochód jest w pełni odrestaurowany i znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Australii.


W 1924 roku Citroen rozpoczął prowadzenie relacji biznesowych z amerykańskim inżynierem Edwardem G. Buddem. Od 1899 roku, Budd pracował nad rozwojem ciała ze stali nierdzewnej, stosowanej do wagonów, w szczególności do modelu Pullman. Budd projektował korpusy stalowe dla wielu producentów samochodów. Jego pierwszym dużym pojazdem dla klienta był Dodge. W Salonie Samochodowym w Paryżu w październiku 1924 roku Citroen wprowadził Citroena B10 – pierwszy w Europie samochód, posiadający w całości ciało ze stali. Te samochody były początkowo sukcesem na rynku, ale wkrótce konkurenci (którzy nadal używali w swoich pojazdach struktury drewnianej) wprowadzili nowe wzory nadwozia. Citroen nie przeprojektował jednak swoich samochodów. Citroeny nadal były jednak sprzedawane w dużych ilościach, mimo nie zmienionej konstrukcji ciała pojazdu. Główną wadą w taktyce sprzedaży samochodów była jednak ich niska cena, w wyniku czego Citroen doświadczył ciężkich strat finansowych.


W 1927 roku bank Lazard znacznie pomógł Citroenowi poprzez wprowadzenie nowych, bardzo potrzebnych ówcześnie środków finansowych, jak również przez renegocjację zadłużenia, na przykład poprzez wykup SOVAC. Bank poszedł następnie jeszcze dalej, wprowadzając firmę w swój kapitał i stając się jej reprezentantem. W tym celu z bankiem współpracowali trzej dyrektorzy: Lazard Raymond Philippe, Andre Meyer i Paul Frantzen.


Podczas próby zaradzenia sytuacji, Citroen rozwinął się system Traction Avant. Traction Avant posiadał trzy rewolucyjne funkcje: jednolity korpus pojazdu bez oddzielnej ramy, niezależne zawieszenie przednich kół i zastosowanie napędu na przednie koła. Citroen zalecił Buddowi stworzenie prototypu Traction Avant z 1934 roku, który następnie ewoluował w modelach: 7-KM (CV), 32 KM (24 kW). W 1933 roku Citroen wprowadził również model Rosalie – będący pierwszym dostępnym w sprzedaży samochodem osobowym z silnikiem Diesla, opracowanym dzięki współpracy z Harrym Ricardo.


Era Michelin.


Osiągnięcie szybkiego rozwoju systemu Traction Avant i zakładanie nowych zakładów produkcyjnych w tym samym czasie było bardzo kosztowne i zbyt ambitne, co spowodowało ruinę finansową firmy. W grudniu 1934 roku, pomimo pomocy firmy Michelin, Citroen złożył wniosek o upadłość. W ciągu miesiąca, Michelin, największy wówczas wierzyciel producenta, stał się dodatkowo jego głównym akcjonariuszem. Na szczęście dla Michelin, zaawansowany technologicznie Traction Avant spotkał się z uznaniem na rynku, a podstawowa filozofia, która doprowadziła do tego projektu, była kontynuowana. W 1935 roku André Citroen zmarł na raka żołądka. Przewodniczącym Citroena został Pierre Michelin. Pierre-Jules Boulanger został wiceprezesem Citroena i szefem działu inżynierii i projektowania.


Pierre-Jules Boulanger był specjalistą w fotografii lotniczej francuskich sił powietrznych pierwszej wojny światowej. Był zdolny i skuteczny, a po zakończeniu wojny uzyskał stopień kapitana. Był również odważny: został odznaczony orderami Military Cross i Legii Honorowej. Dla Michelin zaczął pracować w 1918 roku, podlegając bezpośrednio Édouardowi Michelin, współpracownikowi założyciela firmy. Boulanger dołączył do zarządu Michelin w 1922 roku i został prezesem Citroen w 1937, po śmierci swojego przyjaciela. Utrzymał tę pozycję aż do śmierci w roku 1950. W 1938 roku został również dyrektorem zarządzającym Michelin.


Podczas niemieckiej okupacji Francji w trakcie II wojny światowej, Boulanger odmówił spotkania dr Ferdinandem Porsche i komunikowania się z władzami niemieckimi, z wyjątkiem dialogu przez pośredników. Zorganizował system spowolnienia produkcji samochodów dla Wehrmachtu. Wiele z pojazdów poddawane było sabotażowi w fabryce – umieszczano wycięcie na bagnecie oleju w niewłaściwym miejscu, w wyniku zajęcia silnika. W 1944 roku, gdy siedziba gestapo w Paryżu została zwolniony przez francuski ruch oporu, nazwisko prezesa było widoczne na czarnej liście nazistów dla najważniejszych „wrogów III Rzeszy”, którzy w razie inwazji sojuszniczej Francji mieli zostać aresztowani. Naukowcy Citroena kontynuowali swoją pracę w tajemnicy przed wyraźnym rozkazem Niemców, i opracowywali koncepcje, które zostały później wprowadzone na rynek w modelach 2CV i DS. Były one powszechnie uważane przez współczesnych dziennikarzy jako projekty awangardowe, a nawet jako radykalne rozwiązania z zakresu projektowania samochodów. Wtedy rozpoczął się okres niezwykłej lojalności marki, co zazwyczaj widoczne było w przemyśle samochodowym tylko w przypadku niszowych marek, jak Porsche i Ferrari.


Sytuacja Citroena była niedokapitalizowana, więc jego pojazdy miały tendencję do słabego stopnia rozwinięcia w chwili premiery: ograniczona była zarówno dystrybucja, jak i sieć usług. Dla modeli ważnych dla firmy (DS i CX) opracowano oryginalny silnik, którego projekty okazały się jednak zbyt kosztowne dla dostępnych finansów. W rzeczywistości silnik w obu przypadkach użyto skromnego i przestarzałego projektu silnika czterocylindrowego. Citroen zaprezentował model silnika 2CV - oznaczający dodatkowe 2 KM, początkowo posiadający tylko 12 KM (8,9 kW). Stało się to bestsellerem wśród samochodów w Salonie Paryskim w 1948 roku, osiągając cel projektanta w postaci zapewnienia Francuzom ze wsi lekki pojazd, będący alternatywą dla koni. Samochód ten pozostawał w produkcji (z niewielkimi zmianami) aż do roku 1990 i do niedawna stanowił częsty widok na francuskich drogach.


W 1955 roku wprowadzono model DS, pierwszy pojazd korzystający w pełni z legendarnego samopoziomującego, hydropneumatycznego układu zawieszenia Citroena, który był testowany na tylnym zawieszeniu trakcji. DS był pierwszym europejskim samochodem z hamulcami tarczowymi. DS miał ponadto wspomaganie układu kierowniczego, hamulców, zawieszenia i mocy i – od 1968 roku – reflektory kierunkowe. Do aktywacji tłoków w pokrywie skrzyni biegów w celu zmiany biegów i obsługi sprzęgła używany był Citromatic – pojedynczy system wysokiego ciśnienia pół-automatycznej przekładni Citroena. Ten wysokociśnieniowy układ hydrauliczny stanowić będzie podstawę w wielu samochodach Citroen, w tym w modelach: SM, GS, BX, CX, XM, Xantia, C5 i C6. Pojazdy te mają wspólną cechę, wyróżniającą sposób ich pracy. Dźwignię obok fotela kierowcy można używać jako sterownik do regulacji wysokości samochodu; system ten został obecnie zastąpiony przez przełącznik elektroniczny. Regulacja wysokości zawieszenia pozwala na omijanie przeszkód oraz brodzenie w płytkich (i wolnopłynących) strumieniach, jak i zmianę opon. Ten rodzaj zawieszenia jest wstanie pokonać nierówności powierzchni bez odczuwania jakichkolwiek zmian przez pasażerów.


Podczas współpracy Citroena z Maserati, wykorzystano wysokociśnieniowy układ hydrauliczny produkcji Citroena, który był używany w kilku modelach Maserati, między innymi do: regulacji mocy sprzęgła (Bora), regulacji pedału gazu (Bora), sterowania reflektorami pop-up (Bora, Merak), sterowania hamulcami (Bora, Merak, Khamsin) oraz do systemu wspomagania kierownicy (Khamsin). Cały prototyp Quattroporte II był czterodrzwiową wersją Citroena SM.


Citroen był jednym z wczesnych pionierów powszechnego obecnie trendu aerodynamicznych konstrukcji samochodowych, co pomagał zmniejszyć zużycie paliwa i poprawić wysoką wydajność poprzez zmniejszenie oporu powietrza. Firma zaczęła prace nad wykorzystaniem tunelu aerodynamicznego w 1950 roku. Umożliwiło to tworzenie wysoce opływowych samochodów (takich jak chociażby DS.), które wyprzedzały swój czas. Aerodynamika modelu CX była tak dobra, że pojazd wziął swoją nazwę od terminu używanego do pomiaru oporu.


Restrukturyzacja finansowa.


W 1963 roku Citroen negocjował współpracę z Peugeotem w zakresie zakupu surowców i urządzeń. Rozmowy zostały zerwane w 1965 roku. Tego roku Citroen przejął francuskiego producenta samochodów, firmę Panhard, w nadziei na wykorzystanie wiedzy Panharda na temat średnich samochodów, aby w efekcie uzupełnić swój asortyment bardzo małych, tanich samochodów (np. 2CV/Ami) i dużych, drogich pojazdów (np. DS/ID). Współpraca pomiędzy obiema firmami trwała łącznie 12 lat, a zarząd form zgodził się na częściowe połączenie ich sieci sprzedaży w 1953 roku. W 1967 roku zaprzestano sprzedaży pojazdów Panhard.


Rok 1968 oznaczał nową erę w restrukturyzacji Citroena. Firma stałą się teraz nową spółką holdingową, nazwaną Citroen SA. Firma Michelin, długoletni akcjonariusz Citroena, sprzedał 49% swoich udziałów do Fiata, co miało związek z umową Pardevi. W tym samym roku Citroen zakupił włoskiego producenta samochodów sportowych Maserati i rozpoczął wydawanie modelu Grand tourer SM, który wyróżniał silnik Maserati V6 oraz w pełni obsługiwany system sterowania o nazwie Diravi. Model SM został zaprojektowany tak, jakby był nową wersją DS, jednak poziom inwestycji GT nie byłby go w stanie obsługiwać sam nawet w najlepszych warunkach.


Rok 1970 rozpoczął się jednak dobrze dla Citroena, wspieranego przez udaną premierę długo oczekiwanego modelu Citroen GS. W 1972 roku wyprodukowano 601 918 samochodów, w porównaniu z wynikiem 526 443 z roku 1971. Było to wystarczające na tyle, aby podnieść firmę Peugeot na drugie miejsce wśród francuskich producentów samochodowych, jeśli pod uwagę weźmie się ilość produkowanych jednostek. Niestety nie było bezpośredniego związku między wolumenami sprzedaży a rentownością – okoliczności stały się więc jeszcze bardziej niekorzystne niż w 1970 roku. Citroen odczuł bardzo mocno kolejny cios finansowy w wyniku kryzysu energetycznego z roku 1973. W 1974 roku koncern wycofał się z Ameryki Północnej z powodu przepisów projektowych, dotyczących kluczowych funkcji wyjętych spod prawa samochodów Citroen. Ogromne straty w spółce Citroen były ponadto spowodowane awarią systemu obrotowego silnika (Comotor), a także pewnego błędu strategicznego w polityce handlowej firmy. Przez okres piętnastu lat (1955-1970) firma istniała bez stworzenia na rynku europejskim żadnego modelu w środkowym zakresie cenowym. Ogromne koszty były natomiast związane z finansowaniem rozwoju modeli GS, CX, SM, Maserati Bora, Maserati Merak i Maserati Khamsin – każdy z nich stanowił cud techniki sam w sobie.


Era PSA.


Citroen nie był w stanie wytrzymać rozluźnienia na rynku motoryzacyjnym, któremu towarzyszył kryzys naftowy z 1973 roku. W czerwcu 1973 Citroen i Fiat ogłosiły rozdzielenie obydwu firm na podstawie faktu, że świadczeń przewidzianych dla ich zjednoczenia w 1968 roku nie udało się zmaterializować. Fiat wycofał się z umowy z Pardevi i zwrócił jej 49% udziałów w Michelin. Francuski rząd obawiał się jednak utraty miejsc pracy i zaawansowanych już rozmów pomiędzy Michelin i Citroenem, w których podjęto decyzję o połączeniu spółek Citroen Automobiles oraz Peugeot w jedno przedsiębiorstwo. Rok po zakończeniu współpracy z Fiatem, w dniu 24 czerwca 1974 roku Citroen ogłosił nowe partnerstwo, tym razem z Peugeotem. Michelin zgodził się przekazać kontrolę działalności do Peugeota ze skutkiem natychmiastowym, choć ich udział w Citroenie został przeniesiony dopiero w roku 1976. W 1974 roku firma Citroen nabyła 38,2% udziału w Peugeocie i stała się odpowiedzialna za zarządzanie ich połączonymi działaniami (w szczególności swoimi działami badawczymi, zakupami i inwestycjami).


Citroen sprzedał Maserati zakładowi De Tomaso w maju 1975 roku, a włoska firma była w stanie szybko wykorzystać wizerunek marki Maserati, by sprzedać dziesiątki tysięcy swoich nowo zaprojektowanych modeli Bi-Turbo. Przenoszenie udziałów zakończono w maju 1976 roku. Citroen-SA nabył 90% udziałów w Peugeot, a spółki zostały połączone w układ holdingowy zwany PSA Peugeot Citroen. Przedsięwzięcie PSA stało się sukcesem finansowym w latach 1976 do 1979 roku. Citroen miał w tym czasie dwa udane projekty nowych pojazdów na rynku (GS i CX), a ponadto odradzającej się generacji Citroena 2CV oraz Citroena Dyane. Z powodu kryzysu naftowego, Peugeot był niezwykle ostrożny w zakresie swoich finansów. Uruchomienie Peugeota 104 nastąpiło w oparciu o Citroena Visa i Citroena LN. PSA zakupiło następnie starzejący się majątek Chryslera w Europie, który został przemianowany na Talbot. W latach 1980-1985 dorowadziło to do znacznych strat.


Problemy związkowe.


W 1980 roku Citroen był celem działania Unii. Ówczesne wydarzenia doprowadziły do masowej demonstracji na ulicach Paryża w dniu 25 maja 1982 roku. Około 27 000 pracowników Citroena wykazało afirmację do swojej pracy w firmie, która była manifestowana przez strajkujących robotników, którzy blokowali dostępu do fabryk przez cztery tygodnie. Demonstracje były w znacznej części udane. Sześć dni później prace w zakładach zostały wznowione. Jacques Lombard, jeden z menedżerów firmy, podał do informacji publicznej jego obawy, związane z krytyką wobec strajków.


Oswajanie innowacyjnego i ekscentrycznego ducha.


PSA stopniowo rozluźniło ambitną postawę Citroena i Peugeota w odniesieniu do inżynierii i stylizacji w celu skierowania marki do szerszego rynku. Od 1980 roku modele Peugeota i Citroena stały się coraz bardziej przystępne, a także miały styczność ze światowym trendem w branży przez zastosowanie nowego silnik. Pochodzący z 1982 roku model BX używał hydropneumatycznego systemu zawieszenia i nadal miał wygląd typowy dla Citroena, chociaż napędzany był silnikami pochodzącymi od (taki sam system był później widziany w Peugeocie 405). Pod koniec roku 1980, wiele z cech wyróżniających markę miało zostały usuniętych lub przerobionych – Peugeot zastąpił dziwaczne, ale ergonomiczne projekty Citroena.


Ekspansja geograficzna.


Z biegiem czasu Citroen rozszerzał się na wiele nowych rynków geograficznych. Pod koniec 1970 roku firma opracowała mały samochód przeznaczony do produkcji w Rumunii, znany jako Oltcit, który sprzedawał się w Europie Zachodniej jako Citroen Axel. Jako że spółka pomiędzy PSA i Toyota została już zakończona, firma produkowała ówcześnie nowe samochody w Czechach (jak Citroen C1).


Sprzedaż samochodów marki Citroen w Chinach rozpoczęła się w 1984 roku. Obecnie buduje się dla tego rynku gamę samochodów rodzinnych, zawierającą między innymi modele C3 i Xsara oraz lokalnie zaprojektowane modele samochodów, takie jak Fukang i Elysée. Citroen jest marką globalną, dostępną właściwie wszędzie z wyjątkiem Ameryki Północnej, gdzie spółka nie wróciła od czasów zakazu z roku 1974 roku skierowanego wobec niej za niespełnienie amerykańskich przepisów dotyczących zderzaka National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA).


Ostatnie dziesięciolecia.


Produkcja modeli w systemie 2CV została zakończona w 1990roku. Niedawno Citroen wprowadził model C3 Pluriel, niezwykły kabriolet z silnymi odniesieniami do 2CV, zarówno w wersji nadwozia (takiego samego, jak maska​​), jak i jego wszechstronnej praktyczności Światowa sprzedaż pojazdów spadła z 1 460 373 sztuk w roku 2010 do 1 435 688 jednostek w 2011 roku, z czego ponad 961 156 z nich zostało sprzedane w Europie. Następnie wprowadzony został Citroen C3 Pluriel w 2003 roku oraz C4 Present w roku 2004. Model C2 został zaprojektowany i stworzony w latach 2003-2009. Od 2013 roku firmę Citroen reprezentuje modelka Carolina „Pampita” Ardohain.


Era DS.


Na początku 2009 roku Citroen ogłosił plany rozwoju premierowej sub-marki DS, stworzonej z różnych serii Spirit i Distinctive (choć odniesienia do historycznego Citroena DS również są oczywiste), aby prowadzić ją równolegle do głównego nurtu swoich samochodów. Ta nowa seria rozpoczęła się wraz z premierą Citroena DS3 na początku 2010 roku. Był to mały samochód oparty na nowym C3. DS3 był produkowany z różnymi konfiguracjami kolorów dachu, które mogły kontrastować z panelem nadwozia. Pierwsze modele DS4 zostały wypuszczone w 2010 roku, a następnie w 2011 roku pojawił się DS5. Posiadają one nowe logo DS zamiast znanego logo Citroena z podwójnym Chevron. Od tego momentu wszystkie pojazdy marki będą mieć znacznie inną stylistykę niż ich starsi poprzednicy. Citroen wprowadził kilka niecodziennie wyglądających sportowych samochodów koncepcyjnych Citroen Survolt, które bazowane były na wersji DS, sugerując przy tym przyszłe zamiary produkcyjne firmy.


W Chinach Citroen DS nadal był w samodzielnej sprzedaży, obejmującej także pojazdy zbudowane na bazie tego modelu. Citroen planuje wyprodukowanie i wprowadzenie do handlu modelu DS 6WR w Chinach pod koniec 2014 roku.


Citroen Racing.


Citroen Racing, znany wcześniej jako Citroen Sport, jest zespołem odpowiedzialnym za zajęcia sportowe Citroena. Jego dużym osiągnięciem jest na przykład sukces w Rajdowych Mistrzostwach Świata oraz w World Touring Car Championship. Po pierwszym sezonie w grupie B z Citroenem BX 4TC w 1986 roku, zespół powrócił do zawodów Citroen ZX Rally. Modele spółki pięciokrotnie zdobyły mistrzostwo w rajdach terenowych w latach: 1993, 1994, 1995, 1996 i 1997 z Pierre Lartigue i Ari Vatanenem. Zespół Citroen Racing czterokrotnie wygrał Rajd Dakar w 1991 roku, kontynuując serię czterech zwycięstw Peugeota. Kolejne zwycięstwa odnotowano w latach 1994, 1995 i 1996. Od 2001 roku zespół Citroen Racing z powodzeniem powrócił do Rajdowych Mistrzostw Świata, kilka razy wygrywając Tytuł Producenta, kontynuując jednocześnie serię trzech zwycięstw WRC Peugeota (w latach: 2003, 2004, 2005, 2008, 2009, 2010, 2011 i 2012). Pilot zespołu WRC Citroena, Sébastien Loeb, zdobył także mistrzostwo spośród dziewięciu kierowców. W latach 2004, 2005 i 2006 francuski pilot wygrał w klasyfikacji kierowców, jadąc Citroenem Xsara WRC. W 2007, 2008, 2009 i 2010 roku prowadził on zwycięski pojazd Citroen C4 WRC, natomiast w latach 2011 i 2012 – nowego Citroena DS3 WRC.


W 2013 roku zespół Citroen Racing stworzył nowy podział wewnętrzny na Citroen World Touring Car Team, aby zacząć dodatkową działalność w roku 2014 podczas World Touring Car Championship. Zespół Citroen World Touring Car zdobył czternaście zwycięstw w pierwszych piętnastu wyścigach sezonu WTCC 2014, pomimo utrudnień wyrównawczych w zakresie 60 kg, wprowadzonych do czołowych samochodów. Zespół Citroen WTCC wygrał wyścig WTCC Championship. Na swoim koncie zanotował także zwycięstwo w serii pięciu wyścigów jeszcze przed końcem sezonu. W roku 2014 zespół wygrał swój pierwszy wyścig w Szanghaju, gdzie Citroen zdobył cztery pierwsze miejsca na podium. Piloci Citroen World Touring Car Team wygrali także trzy pierwsze wyścigi w klasyfikacji kierowców podczas Touring Car Championship.


Logo.

Pochodzenia logo można doszukiwać się w związku z wycieczką odbytą przez 22-letniego wówczas André Citroen do polskiego miasto Łódź, gdzie odkrył on innowacyjny projekt w kształcie koła do mielenia Chevron. Młodzieniec kupił więc patent na jego odlanie w stali. Mechaniczne biegi ze śrubowymi zębami wytwarzały siłę osiową. Poprzez dodanie drugiego biegu w ułożeniu spiralnym, siła ta jest anulowana. Te dwa układy jodełkowe w logo Citroena przedstawiają właśnie styk tych dwóch biegów. Wygląd logo ewoluował jednak w czasie. Przed wojną było ono wydawane w kolorze żółtym na niebieskim tle. Po wojnie stało się bardziej subtelne, ukazywane z reguły na białym tle. W 1980 roku firma poszukiwała nowego obrazu. Został nim białe logo na czerwonym tle, co dało wrażenie dynamizmu, podkreślanego w hasłach reklamowych.


W lutym 2009 roku Citroen wprowadził nowy symbol marki, aby świętować swoje 90-lecie, zastępując tym samym projekt z 1985 roku Nowe logo zostało zaprojektowane przez Landora Associatesa. Było to metalowe logo 3D z podwójną jodełką wraz z nową czcionką o nazwie „Citroen” i nowym sloganem reklamowym „Kreatywna technologia”. W kampanii telewizyjnej wspominano na fakt istnienia Citroena na rynku już od ponad 90 lat. Nowy wygląd jest obecnie wdrażany przez dealerów na całym świecie i oczekuje się na wprowadzenie go w okresie od trzech do pięciu lat.


Obecna linia produktów Citroen:


Citroen C-Zero (wzniwione Mitsubishi i-MiEV)


C1 II


Citroen C3 Exclusive


Citroen C3 Picasso


Citroen C3 Aircross


Citroen C-Elysee 2013


Citroen C4


Citroen C4 Cactus


Citroen C4 Picasso II


Citroen C4 Aircross


Citroen C5


Citroen Nemo


Citroen Berlingo


Citroen Jumpy


Citroen Jumpe


Linia DS (powstała przy współpracy z Dongfeng Peugeot-Citroen:


Citroen C-Elysée I


Citroen C2, bazowany na modelu Peugeot 206


Citroen C-Quatre (wcześniej: Citroën C-Triomphe)


Citroen C-Quatre (wcześniej: Citroën C-Triomphe)


Citroen C-XR.


Nagrody:


USA: Samochód Roku


1972: Citroën SM Motor. Samochód Roku


Tytuł Europejskiego Samochodu Roku:


• 1971 – Citroën GS


• 1975 – Citroën CX


• 1990 – Citroën XM


Siedem modeli Citroena zdobyło także drugą lub trzecią pozycję: w 1971 roku Citroën SM, w 1988 AX, w 1992 ZX, w 1994 Xantia, w 2003 C3, w 2005 i 2007 C4 oraz C4 Xsara Picasso. Irlandzki Samochód Roku – nagroda jest przyznawana od 1978 roku przez Stowarzyszenie Pisarzy Irlandzkiej Motoryzacji (IMWA):


• 1998 – Citroën Xsara


• 2009 – Citroën C5


• 2014 – Citroën C4 Picasso


Nagroda dla „Samochodu Roku” we Włoszech. Citroën wypromował tu szereg zwycięzców w okresie 28 lat od 1987 roku. „Auto Europa” – jest to nagroda przyznawana przez włoskie jury Dziennikarzy Motoryzacyjnych (UIGA), którzy co roku wybierają najlepszy samochód, który został sprzedany w ilości co najmniej na 10 000 sztuk w 27 krajach Unii Europejskiej i był sprzedawany od września do sierpnia poprzedniego roku:


• 1990 – Citroën XM


• 1992 – Citroën ZX


• 1994 – Citroën Xantia


• 2001 – Citroën Xsara Picasso


• 2002 – Citroën C5


• 2003 – Citroën C3


• 2005 – Citroën C4


• 2012 – Citroën DS4